dinsdag 21 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Meer waard dan de vogels

Dit gezinsmoment vond ik zelf best lastig, omdat ik er niet echt een Bijbelverhaal bij kon vertellen. Eigenlijk doen we dat altijd wel, dus ik was benieuwd of dit wel een beetje zou landen

We begonnen met de vraag: 'Wat is bezorgdheid /bezorgd zijn?' Alles wat de kinderen noemden, schreef ik op. Opvallend was dat het meeste toch te maken heeft met sterven of ziek worden. Zij hebben nog geen zorgen over voedsel en kleding ;).



Hierna las ik  Mattheus 6: 25-34. Elke zin legde ik uit in kindertaal. De kinderen hoeven zich geen zorgen te maken óf ze kleding hebben, maar toch maken ze zich wel druk om hun kleren (soms), of ze wel leuk zijn, bijvoorbeeld. We konden het Bijbelgedeelte hierdoor wel wat dichterbij brengen. Ook legden we uit dat de Heere Jezus hier niet alleen praat over kleren en eten, maar dat het vooral gaat om het zorgen maken. We kunnen ons zorgen maken om hele dagelijkse dingen, ook kinderen maken zich druk om dingen waarvan de Heere Jezus zegt dat het niet nodig is.
Naar vogels wordt hier regelmatig gekeken, dus ook dat was aansprekelijk. Een vogel is onbezorgd, God zorgt goed voor de vogels en wij zijn nog meer waard dan die vogels. Ik denk dat ze dat wel begrepen hebben. Ook lazen we nog  Lukas 12: 6-7. We hoeven nooit bang te zijn, maar mogen altijd vertrouwen op God, die ons leven leidt en voor ons zorgt.

De kinderen begrepen het wel, maar als ik eerlijk ben, vertel ik toch liever in deze leeftijdsfase een Bijbelverhaal, omdat ze dat wat meer boeit. Anderzijds is het ook goed als ze zelf uit de Bijbel leren lezen en daar een toepassing voor hun eigen hart mee leren maken.

We knutselden aan het eind met papier. Ik had wat sjablonen geprint die de kinderen met karbonpapier op gekleurd papier over konden trekken, uit konden knippen en vervolgens opplakken. Grappig was om te zien hoe goed ons jongste grietje van 3 dit al kon. Ik heb haar geholpen met knippen, maar overtrekken en opplakken kon ze zelf. Ze heeft genoten. We plakten ook de tekst uit Lukas 12 erbij. Klik hier voor het sjabloon dat we voor dit knutselwerkje gebruikten.


De tekst wilde ze zelf knippen ;).
In Hem verbonden,

zondag 12 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Talenten

In onze tijd wordt veel gesproken over talenten. Je mag weten waar je goed in bent en daar trots op zijn. Kinderen moeten zelfvertrouwen hebben en eigenwaarde opbouwen. Zelfontpooiing is belangrijk in onze maatschappij. We wilden graag met de kinderen nadenken over hun gaven en talenten, maar wel in het licht van Gods Koninkrijk. In de voorbereiding kwamen we al snel uit bij de gelijkenis van de talenten.

Vooraf hadden we een briefje van €50,00 tussen een boek in de boekenkast gestopt. Mijn man vertelde dat hij even een vijftigje tussen een boek had gestopt en nu niet meer wist waar het was en vroeg of de kinderen wilden helpen het te zoeken. Dat wilden ze wel :).


Na een tijdje vonden ze het geld (en kon ik de boekenkast opnieuw inruimen, haha). We waren heel blij, want aan geld tussen een boek in een boekenkast heb je niks. Je kunt er niet mee betalen en het ook niet weggeven.

Hierna vertelde ik de gelijkenis uit Mattheüs 25 over een rijke man die zijn talenten in beheer geeft bij zijn dienstknechten. We gebruikten opnieuw deze prachtige platen erbij.

We praatten er met de kinderen over dat ze talenten krijgen van de Heere God. Eerst vroegen we natuurlijk wat dat zijn 'talenten'. We spraken erover dat we die talenten krijgen om ook te gebruiken tot eer van God. Dus als je bijvoorbeeld mooi kunt zingen, mag je daarmee God prijzen en andere mensen blij maken. We praatten over veel verschillende talenten en bedachten hoe je die kunt gebruiken tot Gods eer. Dat hoeft niet altijd door ermee de zending in te gaan of op straat te evangeliseren, maar juist in de dagelijkse dingen. We kwamen echt uit bij de harten van onze kinderen, wat altijd weer heerlijk is en je zelf echt niet kunt maken of plannen.

Als verwerking knipten de kinderen eerst een 'talent' uit een dubbel gevouwen papier. Aan de binnenkant mochten ze iets tekenen of schrijven waar ze goed in waren en erbij schrijven hoe ze dat talent tot eer van God kunnen gebruiken.

 


Ook had ik nog een Engelse woordzoeker, een zoek-de -verschillen-puzzel en een kleurplaat uitgeprint voor de kinderen.

In Hem verbonden,

donderdag 9 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Duur gekocht

Na lánge tijd gingen we verder met deze serie.

Als korte intro stelde ik vragen aan de kinderen over de  prijs van bepaalde dingen. Hoe duur is een pak melk? Een zak chips? Een gouden ring? Een auto? En tot slot vroeg ik: 'En een mens?' Die is niet te koop, zei een van de kinderen (er is geen winkel waar je mensen kunt kopen, bedoelde ze). Als je een mens zou verkopen zou je wel heel veel geld moeten vragen, zei een van de andere kinderen. Er worden soms hoge losprijzen gevraagd bij gijzelingen, zegt dat iets over hoe duur een mens is?
Ik vertelde dat er aan ons allemaal een 'prijskaartje' hangt. Ik vertelde eerst uit de Bijbel en daarna zouden we op de vraag terug komen 'hoe duur' wij dan zijn.

We vertelden de 2 gelijkenissen uit Mattheus 13, over de schat in de akker en de parel van grote waarde. Deze platen spraken daarbij voor zich!
We legden uit hoe een parel onstaat. Er komt een korrel zand in een oester en die wordt door de oester veranderd in een parel. Dat was op zichzelf al een mooie les. Wij zijn/waren als de zandkorrel, die als vuil in de oester terecht komt, wij hadden in onszelf geen waarde, maar de Heere Jezus verandert ons in een parel!
We spraken uitgebreid over de betekenis van de gelijkenissen. Onze oudste legde het zelf ook mooi uit, namelijk dat wij alles op moeten geven om de Heere Jezus te volgen en dat we dan een veel grotere beloning krijgen dan dat we op aarde ooit kunnen hebben. Het raakte me dat hij voor zichzelf deze les trok. We legden uit dat je met de koopman ook aan de Heere Jezus kunt denken. Hij verliet de hemel en legde zijn leven af, Hij gaf alles wat Hij had om ons te kopen.
Zo kwamen we ook weer op het 'prijskaartje' aan ons leven. Wat kostte het om ons te kopen? Alles! Zijn bloed en Zijn leven. Wat een wonder om hier over te vertellen aan de kinderen!

Als verwerking maakten we dit werkje:

 


Ik had vooraf van alle kinderen een foto geprint, deze mochten ze uitknippen en opplakken. Erboven schreven ze: 'Hij kocht mij met Zijn bloed'. Daarna verfden ze hun hand in en maakten een handafdruk over de foto. Met rode verf maakten we nog het bloed.

In Hem verbonden,



zondag 5 november 2017

Zwanger!

Ja, je leest het goed ;). We verwachten weer een kindje! Eind juli was ik zeer verwonderd en blij dat ik opnieuw met een positieve zwangerschapstest in mijn handen stond. Wat had ik zin om het aan de kinderen te vertellen! Maar, ik zag er ook wel tegenop. Wat als ik weer zo ziek zou worden? We zouden 2 weken later op vakantie gaan, zou dat nog wel lukken? Tegelijk had ik ook veel hoop, misschien zou het dit keer meevallen...


We hebben veel gebeden of de vakantie in ieder geval nog mocht lukken, omdat we zoveel zin hadden om tijd met het gezin door te brengen en te genieten van de natuur in Oostenrijk, het wandelen met elkaar, spelletjes in de avond en ook nog wat tijd voor ons samen ;). Met veel dank aan God kan ik jullie vertellen dat de vakantie heerlijk was! Ik genoot extra van elke dag dat ik nog mee kon de bergen in. Maar tegen het einde van de vakantie werd het wel steeds lastiger om m'n eten erin te houden. 

Eenmaal weer thuis was ik 8 weken zwanger en kon ik helaas steeds minder. We hebben echt pittige weken gehad. Weken waarin ik alleen maar kon overgeven, op de bank en op bed hangen/liggen en mijn man voor de kinderen moest zorgen. Hij was (en is uiteraard) echt super! De kinderen bleven lekker in hun vel zitten, doordat hij zoveel thuis kon zijn,wat een zegen!!We hebben geweldig veel hulp gehad vanuit onze gemeente. Wat een zegen om te ervaren dat de gemeente als een familie om ons heen stond en dagelijks eten bracht, het huis schoonmaakte en zelfs meedacht in het maken van een traktatie ;). Ook onze familie heeft veel geholpen.


Een zwangerschap met hyperemesis gravidarum (zoals het officiëel heet) is lichamelijk zwaar. Elke prikkel veroorzaakt dat ik 'boven de wc hang'. Ik zeg wel eens voor de gein dat ik in zulke weken de wc-pot heel wat meer omarm dan mijn man ;). Maar ook geestelijk ervaar ik het keer op keer als niet gemakkelijk. Heel wat weken kon ik in vertrouwen wachten tot het weer over ging, maar als het zó lang duurt (een week of 10) en je zo weinig vooruitgang ziet, is de boze de eerste die op je nek springt en je leugens in begint te fluisteren. Misschien dat je door de hormonen daar ook nog wat gevoeliger voor bent. Ik dacht echt dat de Heere God niet meer naar me omzag. Dat Hij belangrijkere kinderen had om Zich mee bezig te houden. En toch, ondanks die gedachten kon ik tegelijkertijd niets anders doen dan me vastklampen aan Hem!

Wat ik de afgelopen weken echt (meer) heb mogen leren zien is dat de Heere ook van mij houdt wanneer ik niets voor Hem kan doen. Ik wil zó graag nuttig en opbouwend bezig zijn, tot Zijn eer, en tot zegen voor anderen. En ik kon niets... Ik moest echt sterven aan mezelf, aan mijn trots (mensen haalden zelfs onze vieze was op, ook die was waarin onderbroeken van de kinderen zaten waar ongelukjes in hadden plaatsgevonden enzo ;)), maar dus ook aan het idee dat ik alleen goed voor God ben als ik werkzaam voor Hem ben. Hij liet anderen voor mij zorgen. Ik had geen energie en concentratie voor stille tijd. Ik kon niemand bemoedigen, maar had anderen nodig om af en toe bij uit te huilen of met me te bidden. Maar de Heere liet me keer op keer - door alle duistere gedachten heen - zien dat Hij mij liefheeft, gewoon om wie ik ben, niet om wat ik doe. En dat is bijzonder om te mogen weten!



Inmiddels zijn we op de helft van de zwangerschap en is het overgeven gestopt en krijg ik weer wat meer energie. Ik voel het kindje heerlijk bewegen in mijn buik en we kijken uit naar het moment dat we hem of haar kunnen verwelkomen in ons gezin. 

Ik hoop ook weer wat gezinsmomenten te gaan plaatsen. In de afgelopen tijd is mijn man wel doorgegaan met gezinsmomenten, maar we hebben er geen verslagjes van gemaakt. Dat is eigenlijk wel jammer voor jullie, want hij heeft veel leuke dingen gedaan met de kinderen. Misschien moet ik hem vragen m'n blog over te nemen ;).

In Hem verbonden,


donderdag 13 juli 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Geschapen naar Zijn beeld

Zondag zijn we een nieuwe serie gestart! Ik had er zin in ;). Dankbaar maak ik voor deze serie gebruik van de site kidsofintegrity.com.

De kinderen kregen vanmiddag - na het zingen en bidden - allemaal een spiegeltje om zichzelf eens goed te bekijken. Ik stelde ze wat vragen, bijvoorbeeld: Kun je helemaal zelf bepalen hoe je eruit ziet? Vinden alle mensen op de wereld hetzelfde mooi aan andere mensen? Hoe kijkt God naar jou? Waarom houdt Hij van jou?


We legden de spiegeltjes weg en ik las een paar stukjes uit Ezechiël 1, namelijk vers 1, 4-9 en 22-28. Ezechiël krijgt een visioen en ziet de Heere op Zijn troon. Hij omschrijft dit heel indrukwekkend. Ik heb het uit een wat begrijpelijkere vertaling gelezen, zodat de kinderen het goed konden volgen.
Ik vroeg aan de kinderen hoe het nou kwam dat Ezechiël de Heere op een mens vind lijken? Ik legde uit dat dit kwam omdat de Heere ons zo gemaakt heeft, dat wij op Hem lijken.

Hierna vertelde ik het verhaal van de schepping van Adam en Eva en dat de Heere de mens gemaakt heeft naar Zijn beeld, en dat Hij ze mannelijk en vrouwelijk heeft gemaakt.

We praatten er nog even over dat het heel bijzonder is dat we op God lijken. Dat dit een eer is! En dat het hierdoor is dat we een ziel hebben, eeuwig zullen blijven leven, dat we hierdoor God kunnen liefhebben. Ook hebben we uitgebreid besproken met de kinderen dat de Heere niet voor niets in de Bijbel heeft laten schrijven dat Hij de mens als man en vrouw maakte. Een jongen is helemaal anders dan een meisje, niet alleen aan de buitenkant, maar ook in hoe hij is en als we zijn het gelukkigst in die 'rol'. Meisjes mogen trots zijn dat ze een meisje zijn en dit laten zien in hoe ze hun haar hebben en in wat ze aan hebben, maar dat geldt ook voor jongens. Het was een heel ontspannen gesprekje en ik was dankbaar voor het feit dat het gewoon zo natuurlijk verliep.

Natuurlijk moest er ook iets geknutseld worden :). De kinderen kregen een wit papier, moesten hun vinger natmaken in water en dan met waterverf een vingerafdruk maken. Ik legde uit dat elke mens uniek (er is er maar 1 van jou) en dat we dat ook kunnen zien aan onze vingerafdruk. Van de vingerafdrukken mochten de kinderen dieren maken (of iets anders, net wat lukte). Het resultaat was leuk. Voor ons lieve kleutermeisje was dit nog wel een moeilijke opdracht, maar zij heeft gewoon lekker gevingerverfd.






Het was een fijne middag met elkaar!

In Hem verbonden,

zondag 9 juli 2017

Gezinsmoment - De wijnstok en de ranken

Vorige week dachten we na over de wijnstok en de ranken. Het was heel leuk dat mijn man het dit keer allemaal had voorbereid (op het werkje na :)).
Hij kwam binnen met een grote tak. De reacties waren natuurlijk niet van de lucht? Wat gaan we doen? Waar heeft u die tak voor?
We lazen eerst het gedeelte uit Johannes 15. De oudste 2 inmiddels uit hun eigen Bijbel, heel interessant vonden ze het om dat zo te doen.
Daarna had mijn man allerlei plaatjes verzameld, van een wijngaardenier, de wijngaard, de wijnstok, de ranken, enz. Bij elk plaatje legden we uit wat het was en wat het betekende. De tak was om te laten zien hoe de rank geënt wordt in de wijnstok. Hoe dichter we bij de Heere Jezus zijn, hoe meer Hij door ons heen kan werken en hoe meer de vrucht van de Geest kan groeien. We hebben benadrukt dat de vrucht dus echt iets wat kan groeien wanneer we dichtbij Hem zijn. Wil je geduldiger zijn? Leef dichtbij de Heere Jezus! We hebben aan alle kinderen gevraagd waar ze in willen groeien. Mooi om te zien dat ze echt al zelfkennis :). Daar hebben we ook concreet voor gebeden of de Heere die vrucht ook meer wil laten groeien in hun leven. Hieronder zien jullie een fotoverslagje:



Aan het eind natuurlijk druiven eten met elkaar.
 

We maakten als verwerking dit werkje:

De rank maak je van crepepapier dat je in de lengte draait (zoals een pluk haar om je vinger) en daarna vastlijmt. De druiventros hebben we met onze vingers geverfd. De kinderen mochten zelf de tekst erbij schrijven.



In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Pinksteren

Met pinksteren hebben we een eenvoudig gezinsmoment gedaan.

Als intro had ik een zaklamp zonder batterij. Een van de kinderen mocht proberen de zaklamp aan te doen. Dat ging natuurlijk niet! We maakten de zaklamp open en de kinderen begrepen waarom de zaklamp het niet deed. Toen we de batterij erin hadden gedaan deed de zaklamp het gelukkig heel goed. Ik vertelde dat ik later nog uit zou leggen waarom ik dit had laten zien.

Hierna las ik het kleine verhaaltje dat ik vond in de Ikeg methode (Eerste Christenen, les 2).


Toen luisterden de kinderen naar het verhaal over de uitstorting van de Heilige Geest. Dit vertelde ik ook aan de hand van het platenboek van Ikeg.

De tekst uit Handelingen 1:8 stond centraal, de Heilige Geest geeft kracht om te getuigen. Nu kon ik de link leggen met de zaklamp en de batterij. Uit onszelf kunnen we niet getuigen, en weten we niet hoe we het moeten doen, maar door de kracht van de Heilige Geest kunnen we het wel. Net zoals de zaklamp een batterij nodig heeft om te schijnen, zo hebben wij de kracht van Heilige Geest nodig om te getuigen (om licht te verspreiden).

Ter afsluiting kleurden we dit werkje, wat we insmeerden met olie, zodat het een mooi glas-in-lood-effect geeft.

Ook maakten de oudste 2 nog deze woordzoeker.

In Hem verbonden,

zaterdag 3 juni 2017

Gezinsmoment - Heb je mij lief?

Al een tijd terug (een zondag of 2 na Pasen) hielden we het volgende (eenvoudige) gezinsmoment:

We begonnen het gezinsmoment met een kort gesprekje wat o.a. ging over de volgende vragen: Wat is liefde? Hoe weet je of je van iemand houdt? Hoe weet de ander dat je van hem of haar houdt?

We vertelden het verhaal van Petrus en de andere discipelen bij het meer. Hoe ze gingen vissen, de netten leeg bleven, en Jezus ervoor zorgde dat ze toch vangst hadden. Vervolgens gaan ze eten en stelt de Heere Jezus Petrus tot 3 keer toe de vraag of hij van Jezus houdt. Hoe vaak ik het verhaal al gehoord en verteld heb, het blijft een verhaal wat elke keer opnieuw diepe indruk maakt. De platen die we gebruikten geven ook mooie indrukken weer van de gevoelens van Jezus en Petrus.

Tot slot maakten we een hartjesslinger. De kinderen mochten de hartjes zelf uitknippen uit gekleurd papier en mochten op het hartje schrijven of tekenen waarom ze van de Heere houden.

In Hem verbonden,

zondag 30 april 2017

Gezinsmoment - 'Laat ons afleggen alle last...'

Met pasen was het onze bedoeling om de steentjes met daarop de zonden geschreven met elkaar in de sloot te gaan gooien. Doordat we bezoek hadden die dag kwam het hier niet meer van. Wel hebben op Goede Vrijdag weer de sedermaaltijd gehouden en hebben we met pasen uitgelegd wat de Heere Jezus had gedaan door dit proefje bij het eten te doen. Verder zongen we met elkaar liederen over de Heere Jezus en maakten we op maandagmorgen de inmiddels traditionele opstandingsbroodjes.

Toch liet het idee me niet los van de steentjes in het water, en vond ik het een gemiste kans dat we het niet meer gedaan hadden. Vandaar dat we vandaag een gezinsmoment organiseeerden waar het idee toch nog in terug kwam.

We begonnen thuis met zingen en bidden. Daarna lazen we de tekst uit Hebreeën 12: 1-2 , waar staat:
'Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.'
Mijn man legde uit dat Paulus het over een wedstrijd heeft en dat je daarbij zorgt dat je zo snel mogelijk kunt rennen en dat je dan geen spullen mee sjouwt die ervoor zorgen dat je niet snel kunt gaan en dus de wedstrijd niet kunt winnen. En dat we zo ook onze zonden achter ons moeten laten als we Jezus goed willen volgen. 
Ook lazen we de tekst uit Micha 7:19 waarin staat dat God onze zonden in de diepten van de zee gooit. We vertelden dat we onze zonden af moeten leggen, we mogen ze belijden aan de Heere, zodat Hij ze kan vergeven en dat Hij ze dan in de diepte van de zee gooit. We legden uit dat hiermee bedoelt wordt, dat God onze zonden vergeeft en ze daarna 'wegdoet', Hij vergeet ze nadat ze vergeven zijn.

Hierna gingen we naar buiten en liepen naar het park vlakbij ons huis. Vooraf had ik een rugzak klaargemaakt vol met zware stenen en op elke steen een briefje geplakt met zonden. 
Halverwege het park legden we opnieuw uit dat we onze zonden af moeten leggen als we de Heere Jezus willen volgen. Hierna vertelden we dat we een wedstrijdje gingen doen en dat de kinderen zo snel mogelijk een rondje moesten rennen, alleen kregen ze wel een zware rugzak op.





Hierna maakten we de tas open om te kijken wat ze eigenlijk voor zwaars op hun rug hadden gehad. 





Opnieuw vertelde ik dat we onze zonden niet mee hoeven te blijven dragen, maar dat we ze aan de Heere Jezus mogen geven, omdat Hij ervoor stief aan het kruis en omdat de Heere belooft dat Hij onze zonden wil vergeven wanneer we ze belijden en dat Hij ze dan gooit in diepte van de zee.

Ook hebben we erover gepraat dat het belijden van zonden wel 'concreet' is. Dus echt zeggen tegen de Heere waar je vergeving voor vraagt. En dat mochten ze oefenen... Bij elke steen moesten ze zeggen: 'Heere, wilt u vergeven dat ik....' Daarna mochten ze de steen in de sloot gooien. Geweldig vonden ze het...




En daarna natuurlijk uitproberen hoe snel ze het rondje konden maken nu ze geen rugzak met zonden op hun rug droegen!




Het was een simpel gezinsmoment, zonder werkje en zonder uitgebreid Bijbelverhaal, maar het was wel een belangrijke les die we met plezier mochten leren, bespreken en laten ervaren!

In Hem verbonden,

zondag 9 april 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Een hart vol liefde

Wat een bijzondere vrouw was deze Maria toch... Ze mocht Jezus haar Vriend noemen. Zag haar broer opgewekt worden door Jezus uit de dood. Maar koos er ook heel bewust voor om aan de voeten van de Heere Jezus te gaan zitten en onderwijs te ontvangen terwijl ze eigenlijk moest (be)dienen. En nu is Jezus opnieuw in haar huis. En ze weet... het zal de laatste keer zijn... Heel bewust koopt ze dure narduszalf, geeft daar veel geld aan uit en zalft de Heere Jezus als teken van haar liefde. Dit verhaal vertelden we tijdens ons gezinsmoment aan de kinderen. Ik heb veel nadruk gelegd op de liefde die zij had voor de Heere Jezus en dat ze die liefde zo graag wilde tonen aan Jezus. We gebruiken deze platen en het verhaal las ik ondertussen voor uit de kinderbijbel van Anne de Vries. Hier en daar heb ik het zelf aangevuld of wat uitgebreider vertelt. Ons kleinste meisje vond de platen dit keer erg indrukwekkend. 'Maria heel verdrietig!' en 'Heere Jezus heel boos!' klonk er steeds tussendoor.

Na het verhaal kwam er een gesprekje met de kinderen over hoe het kwam dat Maria zoveel van de Heere Jezus hield en waarom wij veel van de Heere Jezus kunnen houden. Natuurlijk kwam het gesprek uit op het lijden, sterven van de Heere Jezus en hoe Hij onze schuld op zich nam. Als we daaraan denken, kunnen we alleen maar van de Heere Jezus houden. Ik vroeg aan een van de kinderen of ook mocht weten dat haar zonden vergeven waren. Uit de rest van het gesprekje met de kinderen, merkten we dat ze oprechte vragen stelden en ook dat we sommige dingen misschien nog een keer moesten uitleggen of herhalen, dus pakte ik het woordenloze boekje erbij en aan de hand van de kleuren legden we opnieuw het Evangelie uit. Enerzijds is het boekje heel goed om uit te leggen dat we door de zonde van God gescheiden zijn en vergeving nodig hebben door het bloed van de Heere Jezus, maar het boekje heeft ook de kleur groen wat staat voor 'groei'. Het stopt niet als we tot geloof zijn gekomen, daarna gaan we groeien. Daar spraken we ook nog over. Dit was helemaal niet gepland, maar daardoor extra fijn, omdat het uit oprechte vragen van de kinderen voortkwam.


Hierna pakte ik een kruikje met olie. Ik had de olie tijdens het vertellen al laten ruiken aan de kinderen. En ik vertelde dat de kinderen natuurlijk mochten voelen hoe het voelt als je voeten ermee 'gezalfd' worden. Dat wilden ze wel! 



Tot slot mochten de kinderen nog knutselen. We maakten dit:




 De oudste had er niet zo'n zin in om te knutselen. Hij maakte een tekening bij het verhaal.


De foto van de paastuin volgt nog!

Het was een fijne tijd met elkaar waarin we opnieuw mochten zaaien!

In Hem verbonden,