donderdag 13 juli 2017

Gezinmoment - Bijbels zelfbeeld - Geschapen naar Zijn beeld

Zondag zijn we een nieuwe serie gestart! Ik had er zin in ;). Dankbaar maak ik voor deze serie gebruik van de site kidsofintegrity.com.

De kinderen kregen vanmiddag - na het zingen en bidden - allemaal een spiegeltje om zichzelf eens goed te bekijken. Ik stelde ze wat vragen, bijvoorbeeld: Kun je helemaal zelf bepalen hoe je eruit ziet? Vinden alle mensen op de wereld hetzelfde mooi aan andere mensen? Hoe kijkt God naar jou? Waarom houdt Hij van jou?


We legden de spiegeltjes weg en ik las een paar stukjes uit Ezechiël 1, namelijk vers 1, 4-9 en 22-28. Ezechiël krijgt een visioen en ziet de Heere op Zijn troon. Hij omschrijft dit heel indrukwekkend. Ik heb het uit een wat begrijpelijkere vertaling gelezen, zodat de kinderen het goed konden volgen.
Ik vroeg aan de kinderen hoe het nou kwam dat Ezechiël de Heere op een mens vind lijken? Ik legde uit dat dit kwam omdat de Heere ons zo gemaakt heeft, dat wij op Hem lijken.

Hierna vertelde ik het verhaal van de schepping van Adam en Eva en dat de Heere de mens gemaakt heeft naar Zijn beeld, en dat Hij ze mannelijk en vrouwelijk heeft gemaakt.

We praatten er nog even over dat het heel bijzonder is dat we op God lijken. Dat dit een eer is! En dat het hierdoor is dat we een ziel hebben, eeuwig zullen blijven leven, dat we hierdoor God kunnen liefhebben. Ook hebben we uitgebreid besproken met de kinderen dat de Heere niet voor niets in de Bijbel heeft laten schrijven dat Hij de mens als man en vrouw maakte. Een jongen is helemaal anders dan een meisje, niet alleen aan de buitenkant, maar ook in hoe hij is en als we zijn het gelukkigst in die 'rol'. Meisjes mogen trots zijn dat ze een meisje zijn en dit laten zien in hoe ze hun haar hebben en in wat ze aan hebben, maar dat geldt ook voor jongens. Het was een heel ontspannen gesprekje en ik was dankbaar voor het feit dat het gewoon zo natuurlijk verliep.

Natuurlijk moest er ook iets geknutseld worden :). De kinderen kregen een wit papier, moesten hun vinger natmaken in water en dan met waterverf een vingerafdruk maken. Ik legde uit dat elke mens uniek (er is er maar 1 van jou) en dat we dat ook kunnen zien aan onze vingerafdruk. Van de vingerafdrukken mochten de kinderen dieren maken (of iets anders, net wat lukte). Het resultaat was leuk. Voor ons lieve kleutermeisje was dit nog wel een moeilijke opdracht, maar zij heeft gewoon lekker gevingerverfd.






Het was een fijne middag met elkaar!

In Hem verbonden,

zondag 9 juli 2017

Gezinsmoment - De wijnstok en de ranken

Vorige week dachten we na over de wijnstok en de ranken. Het was heel leuk dat mijn man het dit keer allemaal had voorbereid (op het werkje na :)).
Hij kwam binnen met een grote tak. De reacties waren natuurlijk niet van de lucht? Wat gaan we doen? Waar heeft u die tak voor?
We lazen eerst het gedeelte uit Johannes 15. De oudste 2 inmiddels uit hun eigen Bijbel, heel interessant vonden ze het om dat zo te doen.
Daarna had mijn man allerlei plaatjes verzameld, van een wijngaardenier, de wijngaard, de wijnstok, de ranken, enz. Bij elk plaatje legden we uit wat het was en wat het betekende. De tak was om te laten zien hoe de rank geënt wordt in de wijnstok. Hoe dichter we bij de Heere Jezus zijn, hoe meer Hij door ons heen kan werken en hoe meer de vrucht van de Geest kan groeien. We hebben benadrukt dat de vrucht dus echt iets wat kan groeien wanneer we dichtbij Hem zijn. Wil je geduldiger zijn? Leef dichtbij de Heere Jezus! We hebben aan alle kinderen gevraagd waar ze in willen groeien. Mooi om te zien dat ze echt al zelfkennis :). Daar hebben we ook concreet voor gebeden of de Heere die vrucht ook meer wil laten groeien in hun leven. Hieronder zien jullie een fotoverslagje:



Aan het eind natuurlijk druiven eten met elkaar.
 

We maakten als verwerking dit werkje:

De rank maak je van crepepapier dat je in de lengte draait (zoals een pluk haar om je vinger) en daarna vastlijmt. De druiventros hebben we met onze vingers geverfd. De kinderen mochten zelf de tekst erbij schrijven.



In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Pinksteren

Met pinksteren hebben we een eenvoudig gezinsmoment gedaan.

Als intro had ik een zaklamp zonder batterij. Een van de kinderen mocht proberen de zaklamp aan te doen. Dat ging natuurlijk niet! We maakten de zaklamp open en de kinderen begrepen waarom de zaklamp het niet deed. Toen we de batterij erin hadden gedaan deed de zaklamp het gelukkig heel goed. Ik vertelde dat ik later nog uit zou leggen waarom ik dit had laten zien.

Hierna las ik het kleine verhaaltje dat ik vond in de Ikeg methode (Eerste Christenen, les 2).


Toen luisterden de kinderen naar het verhaal over de uitstorting van de Heilige Geest. Dit vertelde ik ook aan de hand van het platenboek van Ikeg.

De tekst uit Handelingen 1:8 stond centraal, de Heilige Geest geeft kracht om te getuigen. Nu kon ik de link leggen met de zaklamp en de batterij. Uit onszelf kunnen we niet getuigen, en weten we niet hoe we het moeten doen, maar door de kracht van de Heilige Geest kunnen we het wel. Net zoals de zaklamp een batterij nodig heeft om te schijnen, zo hebben wij de kracht van Heilige Geest nodig om te getuigen (om licht te verspreiden).

Ter afsluiting kleurden we dit werkje, wat we insmeerden met olie, zodat het een mooi glas-in-lood-effect geeft.

Ook maakten de oudste 2 nog deze woordzoeker.

In Hem verbonden,

zaterdag 3 juni 2017

Gezinsmoment - Heb je mij lief?

Al een tijd terug (een zondag of 2 na Pasen) hielden we het volgende (eenvoudige) gezinsmoment:

We begonnen het gezinsmoment met een kort gesprekje wat o.a. ging over de volgende vragen: Wat is liefde? Hoe weet je of je van iemand houdt? Hoe weet de ander dat je van hem of haar houdt?

We vertelden het verhaal van Petrus en de andere discipelen bij het meer. Hoe ze gingen vissen, de netten leeg bleven, en Jezus ervoor zorgde dat ze toch vangst hadden. Vervolgens gaan ze eten en stelt de Heere Jezus Petrus tot 3 keer toe de vraag of hij van Jezus houdt. Hoe vaak ik het verhaal al gehoord en verteld heb, het blijft een verhaal wat elke keer opnieuw diepe indruk maakt. De platen die we gebruikten geven ook mooie indrukken weer van de gevoelens van Jezus en Petrus.

Tot slot maakten we een hartjesslinger. De kinderen mochten de hartjes zelf uitknippen uit gekleurd papier en mochten op het hartje schrijven of tekenen waarom ze van de Heere houden.

In Hem verbonden,

zondag 30 april 2017

Gezinsmoment - 'Laat ons afleggen alle last...'

Met pasen was het onze bedoeling om de steentjes met daarop de zonden geschreven met elkaar in de sloot te gaan gooien. Doordat we bezoek hadden die dag kwam het hier niet meer van. Wel hebben op Goede Vrijdag weer de sedermaaltijd gehouden en hebben we met pasen uitgelegd wat de Heere Jezus had gedaan door dit proefje bij het eten te doen. Verder zongen we met elkaar liederen over de Heere Jezus en maakten we op maandagmorgen de inmiddels traditionele opstandingsbroodjes.

Toch liet het idee me niet los van de steentjes in het water, en vond ik het een gemiste kans dat we het niet meer gedaan hadden. Vandaar dat we vandaag een gezinsmoment organiseeerden waar het idee toch nog in terug kwam.

We begonnen thuis met zingen en bidden. Daarna lazen we de tekst uit Hebreeën 12: 1-2 , waar staat:
'Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.'
Mijn man legde uit dat Paulus het over een wedstrijd heeft en dat je daarbij zorgt dat je zo snel mogelijk kunt rennen en dat je dan geen spullen mee sjouwt die ervoor zorgen dat je niet snel kunt gaan en dus de wedstrijd niet kunt winnen. En dat we zo ook onze zonden achter ons moeten laten als we Jezus goed willen volgen. 
Ook lazen we de tekst uit Micha 7:19 waarin staat dat God onze zonden in de diepten van de zee gooit. We vertelden dat we onze zonden af moeten leggen, we mogen ze belijden aan de Heere, zodat Hij ze kan vergeven en dat Hij ze dan in de diepte van de zee gooit. We legden uit dat hiermee bedoelt wordt, dat God onze zonden vergeeft en ze daarna 'wegdoet', Hij vergeet ze nadat ze vergeven zijn.

Hierna gingen we naar buiten en liepen naar het park vlakbij ons huis. Vooraf had ik een rugzak klaargemaakt vol met zware stenen en op elke steen een briefje geplakt met zonden. 
Halverwege het park legden we opnieuw uit dat we onze zonden af moeten leggen als we de Heere Jezus willen volgen. Hierna vertelden we dat we een wedstrijdje gingen doen en dat de kinderen zo snel mogelijk een rondje moesten rennen, alleen kregen ze wel een zware rugzak op.





Hierna maakten we de tas open om te kijken wat ze eigenlijk voor zwaars op hun rug hadden gehad. 





Opnieuw vertelde ik dat we onze zonden niet mee hoeven te blijven dragen, maar dat we ze aan de Heere Jezus mogen geven, omdat Hij ervoor stief aan het kruis en omdat de Heere belooft dat Hij onze zonden wil vergeven wanneer we ze belijden en dat Hij ze dan gooit in diepte van de zee.

Ook hebben we erover gepraat dat het belijden van zonden wel 'concreet' is. Dus echt zeggen tegen de Heere waar je vergeving voor vraagt. En dat mochten ze oefenen... Bij elke steen moesten ze zeggen: 'Heere, wilt u vergeven dat ik....' Daarna mochten ze de steen in de sloot gooien. Geweldig vonden ze het...




En daarna natuurlijk uitproberen hoe snel ze het rondje konden maken nu ze geen rugzak met zonden op hun rug droegen!




Het was een simpel gezinsmoment, zonder werkje en zonder uitgebreid Bijbelverhaal, maar het was wel een belangrijke les die we met plezier mochten leren, bespreken en laten ervaren!

In Hem verbonden,

zondag 9 april 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Een hart vol liefde

Wat een bijzondere vrouw was deze Maria toch... Ze mocht Jezus haar Vriend noemen. Zag haar broer opgewekt worden door Jezus uit de dood. Maar koos er ook heel bewust voor om aan de voeten van de Heere Jezus te gaan zitten en onderwijs te ontvangen terwijl ze eigenlijk moest (be)dienen. En nu is Jezus opnieuw in haar huis. En ze weet... het zal de laatste keer zijn... Heel bewust koopt ze dure narduszalf, geeft daar veel geld aan uit en zalft de Heere Jezus als teken van haar liefde. Dit verhaal vertelden we tijdens ons gezinsmoment aan de kinderen. Ik heb veel nadruk gelegd op de liefde die zij had voor de Heere Jezus en dat ze die liefde zo graag wilde tonen aan Jezus. We gebruiken deze platen en het verhaal las ik ondertussen voor uit de kinderbijbel van Anne de Vries. Hier en daar heb ik het zelf aangevuld of wat uitgebreider vertelt. Ons kleinste meisje vond de platen dit keer erg indrukwekkend. 'Maria heel verdrietig!' en 'Heere Jezus heel boos!' klonk er steeds tussendoor.

Na het verhaal kwam er een gesprekje met de kinderen over hoe het kwam dat Maria zoveel van de Heere Jezus hield en waarom wij veel van de Heere Jezus kunnen houden. Natuurlijk kwam het gesprek uit op het lijden, sterven van de Heere Jezus en hoe Hij onze schuld op zich nam. Als we daaraan denken, kunnen we alleen maar van de Heere Jezus houden. Ik vroeg aan een van de kinderen of ook mocht weten dat haar zonden vergeven waren. Uit de rest van het gesprekje met de kinderen, merkten we dat ze oprechte vragen stelden en ook dat we sommige dingen misschien nog een keer moesten uitleggen of herhalen, dus pakte ik het woordenloze boekje erbij en aan de hand van de kleuren legden we opnieuw het Evangelie uit. Enerzijds is het boekje heel goed om uit te leggen dat we door de zonde van God gescheiden zijn en vergeving nodig hebben door het bloed van de Heere Jezus, maar het boekje heeft ook de kleur groen wat staat voor 'groei'. Het stopt niet als we tot geloof zijn gekomen, daarna gaan we groeien. Daar spraken we ook nog over. Dit was helemaal niet gepland, maar daardoor extra fijn, omdat het uit oprechte vragen van de kinderen voortkwam.


Hierna pakte ik een kruikje met olie. Ik had de olie tijdens het vertellen al laten ruiken aan de kinderen. En ik vertelde dat de kinderen natuurlijk mochten voelen hoe het voelt als je voeten ermee 'gezalfd' worden. Dat wilden ze wel! 



Tot slot mochten de kinderen nog knutselen. We maakten dit:




 De oudste had er niet zo'n zin in om te knutselen. Hij maakte een tekening bij het verhaal.


De foto van de paastuin volgt nog!

Het was een fijne tijd met elkaar waarin we opnieuw mochten zaaien!

In Hem verbonden,

vrijdag 7 april 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Koning van ons hart

Het tweede gezinsmoment rondom de lijdenstijd. Eigenlijk wilde ik dit verhaal dit jaar een keer niet doen, omdat we dit verhaal eigenlijk elk jaar vertellen en uitleggen, maar het bleef maar terug komen in mijn gedachten. Ons jongste meisje heeft het ook nog niet eerder bewust meegemaakt dat we over dit verhaal nadachten met elkaar.

Als intro kregen de oudste 3 een papiertje en een pen. Ik legde uit dat ik vragen zou stellen en dat ze alleen maar 'ja' of 'nee' op hoefden te schrijven. Ons kleutermeisje mocht een kruisje of een rondje tekenen. Ik stelde allerlei vragen over de Heere Jezus. Bijvoorbeeld:

  • De Heere Jezus is heel streng.
  • De Heere Jezus houdt van mij.
  • De Heere Jezus stierf voor alle mensen.
Best lastig soms. Ik legde uit dat we soms dingen denken over de Heere Jezus die niet kloppen en dat dat we ook een verhaal zouden horen waarin mensen dingen dachten over Hem die niet waar waren.

Hierna vertelde ik het verhaal over de intocht in Jeruzalem. Opnieuw gebruikte ik de platen van free bible images.
Tijdens het vertellen probeerde ik de nadruk erop te leggen dat de Heere Jezus geen 'vecht'koning wilde worden, maar dat Hij de koning wilde zijn van de harten van de mensen. Ook van ons hart. Heel kort heb ik gezegd dat de Heere Jezus op een dag wel Koning zal zijn op aarde, maar dat heb ik alleen voor de oudste 2 kort genoemd. 


Als verwerking maakte we deze krans van palmtakken. We plakten er een kroon, een hart en wat mantels op. De kroon en het hart staan ervoor dat Hij de koning van ons hart wilt zijn. Ze hangen ook aan het prikbord, bij de kransen.
Met de jongste 2 samen knipten we een kleedje, zochten een ezeltje, knipten uit de tuin wat palmtakjes en zetten/legden dit alles in de paastuin.




Doordat onze oudste inmiddels 8 is en de jongste pas 2,5 is het soms best zoeken om het voor allemaal begrijpelijk en leerzaam te maken. Ik kijk wel eens met heimwee terug op de tijd dat alle kinderen nog onder de 4 waren en het allemaal zo heerlijk eenvoudig was. Voor de jongste is het wel eens jammer dat het niveau voor haar soms wat hoog is. Ik probeer vaak door de weeks dan nog met haar een keer het verhaal uit de kleuterbijbel te lezen. Nu met het tuintje erbij is dat dan weer extra beeldend. Maar het is dus wel een zoektocht. Ik ben benieuwd of er meer zijn die dit herkennen en of jullie tips hebben.

In Hem verbonden,
,


PS Sorry voor de slechte kwaliteit foto's. Ik was op mijn telefoon aangewezen dit keer :(